สุดท้ายแล้วค่ะ อำลากับ 07-Ghost ตอน 25 ซีรี่ส์แรก จะสร้างซีรี่ส์ 2 รึเปล่านา เพราะลงท้ายว่าขอบคุณที่ติดตามให้กำลังใจมาตลอด อาโน... ต้องช่วยกันส่งกระแสจิตไปทางสตูดิโอดีนนะคะ
เหมือนเช่นทุกครั้งค่ะ เพื่อนๆ ที่ยังไม่ได้ดูตอน 25 ยังไม่อยากเห็นภาพสปอยล์ ก็ข้ามไปก่อนได้เลยค่ะ
สู้กันต่อจากตอนที่แล้วค่ะ ฉากนี้อายะตันทำให้เทย์โกรธมากมายด้วยคำูพูดที่พาดพิงถึงมิคาเงะค่ะ เทย์ก็จะทุ่มพลังทั้งหมดเพื่อจัดการอายะตัน
ก็จะดูซิว่าแน่แค่ไหน อ่า คือแคบมาเพราะอายะตันเท่ห์มากค่ะ อดใจไม่ไหว
นี่ก็เน้นอายะตันอีกรูป ตอนเอาดวงตามิคาเอลออกมา
มิคาเอลก็พูดให้เทย์ไขว้เขวว่า ไม่ว่าจะตอนสู้กับอายะตันที่สิงมิคาเงะ ตอนทีี่ประมือกับท่านบาสตินของฟราว หรือไม่ว่าเมื่อไหร่ที่เทย์เดือดร้อนก็ต้องพึ่งพามิคาเอล (เราว่ามิคาเอลไม่น่าจะพูดแบบนี้ น่าจะเป็นการทดสอบจิตใจของเทย์มากกว่า)
เทย์ก็เลยปล่อยพลังใส่อายะตันเต็มที่ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ระคายเคืองผิวเลยแม้แต่น้อย
"หึ ฝีมือมีแค่นี้เองเรอะ .."
อายะตันเป็นฝ่ายจู่โจมบ้า่ง เทย์โดนซัดกระเด็นไปติดกระจกหลังคาโดม แทบกระอัก
แต่แล้วพลังของดวงตามิคาเอลในตัวเทย์ผู้เป็นภาชนะก็ตื่นขึ้น แสงที่เราสงสัยก็คือพลังที่ระเบิดวาบขึ้นของดวงตามิคาเอลในเทย์นั่นเองค่ะ
ปรากฏ 7 โกสต์รายล้อม
ฝ่ายเทย์
ฝ่ายอายะตัน
อายะตันสั่งให้ลุย ทุกคนก็พุ่งเข้าใส่ทันที ฝ่ายเทย์นำโดยคาสเตอร์ซามะ
"งั้นก็ช่วยไม่ได้ พวกเราก็ต้องลุยเหมือนกัน"
ไซฟอนต่อไซฟอนปะทะกันตูมตาม ท้องฟ้าเกิดฟ้าแลบแปลบปลาบ แสดงถึงอานุภาพของพลังทั้งสองฝ่าย แต่ในเมื่อมีพลังของดวงตามิคาเอลด้วย ฝ่ายอายะตันจึงต้องล่าถอย โดยอายะตันจะเป็นฝ่ายทะลวง แล้วให้คุโรยูริเปิดมิติเพื่อหลบหนี เทย์เห็นดังนั้น
"นายเองก็ปกป้องพวกพ้องตัวเองเหมือนกันนั่นแหละ อายานามิ ..."
ก่อนเทย์จะไปต่อ หมับ มีมือมาจับขาเทย์ไว้ ดวงตามิคาเอล
"ไม่ให้หนีหรอก ...
สิ่งที่นายรักมากที่สุดคือข้า"
เทย์ก็เลยยื่นมือไปหา "งั้นเราก็ไปด้วยกันเถอะ.."
ออกประตูมาได้แล้ว (เอ ตกลงว่าไอ้ที่ผ่านมาทั้งหมดนี่คือการทดสอบใช่มั้ย ฟราวยืนสูบบุหรี่รอเหมือนในมังงะแล้ว)
ออกมาก็เจอฮาคุเรน
ถึงเวลาต้องจากกันแล้ว (เฮ้ย บอกตรงๆ ใจหายอะ ถึงเราจะเป็นแม่ยกฟราวเทย์ก็เถอะนะ)
ส่วนภาพนี้ที่แคบมาเพราะแอบดันคู่นี้อีกคู่ ฮิวอายะ กรี๊ดดดดดดดด อายะตันยิ้มยั่ว
ลันเซ่จัดการเหล่าทหารที่มายุ่มย่ามในโบสถ์ อ้อ ก่อนหน้านี้ก็ให้บัตรบิชอปแก่เทย์ เทย์เป็นบิชอปฝึกหัดของฟราวแล้ว เยสสสส
ตัดมาที่ทางหนีที่ถูกซ่อนเอาไว้ในยามคับขัน ซึ่งเทย์กับฟราวจะต้องหนีออกไปทางนี้แหละ แต่ถ้าไม่มีคนนำทางล่ะก็จะไปโผล่ที่ไหนก็ไม่รู้ เลิฟก็เลยอาสานำทางให้ โดย...
โรยกลีบกุหลาบ (ให้กับคู่บ่าวสาวฟราวเทย์ไปฮันนีมูนกัน 55+)
ฟราวกับเทย์ก็ไปตามทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ
ระหว่างทางก็มีภาพความทรงจำทั้งหมดตั้งแต่ตอนที่ 1 เป็นวอลเปเปอร์กันเลยทีเดียวค่ะ
แล้วเทย์ก็ได้เจอกับมิคาเงะที่มาอวยพรให้เทย์
ส่งท้ายตอนจบด้วยมิคาเงะอีกที
เทย์ก็สัญญาว่าจะตามรอยฟาเธอร์กับพ่อไป
"โลกที่เห็นในแผนที่กับของจริงนี่ต่างกันลิบลับเลยเนอะ"
แล้วเทย์ก็พูดกับฟราวว่าเพิ่งเข้าใจสิ่งที่ฟราวบอกที่ว่าต้องออกไปสัมผัสความจริงด้วยตาตัวเอง
พอหลุดออกสู่ท้องฟ้ายามอัสดง บทเพลงของรักซ์ก็แว่วขึ้น
ส่งท้าย ฟราวเทย์ 
ฟราวดึงเทย์เข้ามากอด
เทย์บอกว่าไม่ได้สูญเสียอย่างเดียว แต่มีสิ่งที่ได้มาด้วย
แล้วเทย์ก็กอดฟราว
กะ รี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ปิดท้ายได้แบบว่า อ๊ากกกกกกก แม่ยกปลื้มมากค่าาา
ฟราวตกใจตาเบิกโตเลย ไม่นึกว่าเทย์จะกอด โฮ้วววววววววววววววววว
ฉากสุดท้ายแล้วค่ะ
เดินทางสู่สุดขอบโลก
ทำขนนกสวยจริงๆ ค่ะ ชอบมาก พลิ้วบางเบาเหมือนขนนกจริงเลย
จบภาคตอนที่ฟราวกับเทย์ออกเดินทางค่ะ
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ติดตามสปอย (ที่ปนอาการสครีมอย่างบ้าคลั่งของเรา) มาตลอดค่ะ m(_ _)m
ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าจะทำสปอยเรื่องอะไรต่อดี ขอไปดูลิสต์อนิเมะใหม่ๆ ก่อนนะคะ แล้วเจอกันค่า
