2009/Aug/19

ตอน 20 มันดูรวดเร็ว รวบรัด แล้วก็ตื่นตามากค่ะ โดยเฉพาะฉากที่ดวงตามิคาเอลระเบิดพลังทำลายล้าง ทำได้ค่อนข้างดีทีเดียว แต่ก็ยังไม่ที่สุดนะคะ ความรู้สึกเราอยากให้สร้างให้เห็นความเสียหายให้สมกับเป็นอานุภาพของดวงตามิคาเอลมากกว่านี้ค่ะ รู้สึกไซฟอนมันดูนุ่มนวลไปน่ะค่ะ แต่มันก็เทียบกับฉากรบหุ่นอย่างกัมดั้มไม่ได้อยู่แล้วล่ะเนอะ เราคงคาดหวังมากเกินไป

ถ้าเลื่อนลงไปจะเป็นสปอยแล้วนะคะ โหลดโหดด้วยค่ะ เพื่อนๆ ที่ยังไม่ได้ดูตอน 20 ยังไม่อยากเห็นภาพสปอยก็ข้ามไปก่อนได้เลยค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้ฉากสู้เยอะ จึงขอข้ามมาที่ตอนฮาคุเรนระเบิดยานพวกคุโรยูริแล้วกระโดดตามลงมาคว้าตัวเทย์โตะไว้นะคะ ฟราวมารับไว้ได้พอดีค่ะ

จากนั้นก็เอาน้ำมนต์ที่ท่านบาสตินทิ้งไว้ให้ราดสลายวาลไฟล์ค่ะ

พอเทย์สำลัก รู้สึกตัว เวอร์ชั่นดวงตามิคาเอลก็ตื่นขึ้น สัมผัสกับพลังของอายะตันได้ ก็บันดาลโทสะจะฆ่าอายะตันเพื่อแก้แค้นให้มิคาเงะ แต่คุโรยูริก็เข้ามาขวางไว้พอดี

"ไม่ยอมให้หนีไปได้หรอกน่า!"


ทีนี้ทุกคนเลยกระเด็นกระจายกันหมด ฟราวกับฮาคุเรนไปสอยฮอล์คลำใหม่ได้จากสมุนอายะตันคนละลำ ส่วนเทย์จะเข้าไปเด็ดชีพอายะตันให้ได้ แต่ก็โดนฮัลเซ่ขวางไว้

ฮัลเซ่โมโหที่เทย์ทำร้ายคุโรยูริจนร่วงตกจากฮอล์ค แต่โคนัทสึมารับไว้ทัน

ฮัลเซ่เดิมพันด้วยชีวิตจะเอาเทย์กลับไปให้ได้ คุโรยูริร้องเสียงหลงให้ฮัลเซ่ปล่อยเทย์

"ท่านคุโรยูริ ร่างของผมคงไม่อาจใช้ต่อสู้ได้แล้ว" แต่ฮัลเซ่ก็บอกว่าจะเอาตัวเทย์ไปด้วยให้ได้

ขอกรีดร้อง ฮัลเซ่หล่อโฮกกกกกกกกกกก ภาพนี้เป็นดวงจิต จึงเห็นเป็นร่างที่เปลือยเปล่า

เทย์โดนวาลไฟล์รัดซะจนทรมาน

ดวงตามิคาเอลเห็นว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ดวงวิญญาณของเทย์จะต้องดับสูญ จึงบอกกับเทย์ว่าจะขอออกจากร่างเทย์

และปลดปล่อยพลังเพื่อจัดการฮัลเซ่

ชอบไซฟอนที่มิคาเอลปล่อยภาพนี้มากค่ะ แดงก่ำเหมือนสีเพลิงโลหิตสะใจจริงๆ 

สลัดหลุดจากฮัลเซ่ได้แล้ว

ดวงตามิคาเอลบอกกับเทย์ก่อนจะค่อยๆ ห่างออกไป


"นายท่านแห่งข้า ได้โปรดระลึกถึงความทรงจำที่แสนรักยิ่งของท่านให้ออก"

แล้วก็พลันปรากฏภาพอดีตของเทย์กับฟาเธอร์ และการล่มสลายของอาณาจักรรักซ์ ซึ่งน่าจะเป็นฝีมือของมิโรคุ

เราชอบเวลาที่ขนนกปลิวน่ะค่ะ มันดูเบาแล้วก็นุ่มมาก ให้ความรู้สึกว่าเป็นขนนกจริงๆ ทำได้ดีมากค่ะสตูดิโอดีน

เทย์สับสนไปหมด สายตาก็จ้องมองดวงตามิคาเอลที่ถอนตัวออกจากหลังมือแล้ว

ฉากปลดผนึกพลังมิคาเอลอลังการดีใช้ได้ค่ะ


อายะตันสั่งให้ถอนกำลัง แต่ก้ม้วนตัวกลับกันไม่ทันค่ะ กองทัพของอายะตันถูกทำลายไปเยอะทีเดียว

เทย์เอื้อมตามดวงตาแต่ไม่ถึงซักที ฮิวงะก็เข้ามาปะทะกับฟราว

สุดท้ายก็ได้ไปคนละอย่าง ฟราวเลือกคว้าเทย์ไว้ ทำให้ฮิวงะได้ดวงตามิคาเอลไป

เทย์ก็ดิ้นใหญ่เลย เพราะว่าอยากจะแก้แค้นให้มิคาเงะ แล้วก็ต่อว่าฟราวว่าทำไมไม่ไปชิงดวงตา มาช่วยทำไม

"ฉันรู้ว่าอะไรคือสิ่งสำคัญ...

 สิ่งนั้นไม่ใช่ดวงตา..."

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ฟราวดึงเทย์มากอดค่า!!! ทำให้เทย์เลิกโวยวายไปเลย

แม่ยกแทบตายคาคอมพอได้เห็นฉากนี้ โฮกกกกกกกกกกกกกกก

พอลงสู่พื้นดินก็ต้องโฮกฮากอีกรอบค่ะ เพราะฮาคุเรนเข้ามาถามอาการเทย์ด้วยความเป็นห่วงแล้วก็...

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เทย์โดนกอด 2 เด้ง อัลตร้าซูเปอร์ดับเบิ้ลฮัก

ตายอย่างมีความสุขค่ะ

แล้วก็มีบทเพลงแห่งราชอาณาจักรรักซ์ขึ้นมาให้เทย์ได้ยินคนเดียว

ตกค่ำ เทย์เดินร้องเพลงคนเดียวมาเรื่อยๆ จนถึงดาดฟ้า ไม่รู้ว่าฟราวอยู่ที่นั่นด้วย เลยสะดุ้งเฮือกพอได้ยินเสียงฟราวถามเรื่องเพลงขึ้นมา ที่ฟราวรู้ว่าเพลงที่เทย์ร้องเป็นเพลงของรักซ์ เพราะว่าฟราวเคยมีเพื่อนที่เคยร้องเพลงนี้ให้ฟัง

เทย์บอกว่าจำเรื่องราวในอดีตได้แล้ว ว่าเขาเคยใช้ดวงตามิคาเอลได้ตั้งแต่เด็ก

คุยไปคุยมากลายเป็นฟราวเศร้าเรื่องท่านบาสติน เทย์เลยปีนขึ้นไปนั่งร้องเพลงให้ฟัง

ฉากนี้ก็น่ารักค่ะ อั๊งงงง

ซักพักคาสเตอร์ซามะกับเลิฟก็เข้ามา  เลิฟยื่นต้นอ่อนที่มีแสงเหมือนดวงวิญญาณของคนที่ฟราวรู้จักดี -- ตัวแทนท่านบาสตินนั่นเองค่ะ ฟราวเลยรับมาและจะเอาไปปลูกในที่ที่แสงอาทิตย์ส่องถึงเข้มข้น ที่ดังกล่าวก็คือใต้ต้นไม้